Koncert zespołu Byzantion (10.05.2013)

Koncert zespołu Byzantion (10.05.2013)

Koncert rumuńskiego zespołu Byzantion w ramach X Szczecińskiego Festiwalu Muzyki Dawnej

Koncert zespołu KAIROS (25.05.2012)

Koncert zespołu KAIROS (25.05.2012)

Koncert w ramach IX Szczecińskiego Festiwalu Muzyki Dawnej

Nabożeństwo konsekracji ołtarzy i Cerkwi p.w. Św. Mikołaja Cudotwórcy (17.09.2011)

Nabożeństwo konsekracji ołtarzy i Cerkwi p.w. Św. Mikołaja Cudotwórcy (17.09.2011)

Uroczystości przewodniczył J. Em. Metropolita Sawa oraz Arcybiskupi i Biskupi z kraju i zagranicy.

Koncert muzyki cerkiewnej (22.05.2011)

Koncert muzyki cerkiewnej (22.05.2011)

Koncert muzyki cerkiewnej, poprzedzony wykładem, dr hab. Włodzimierz Wołosiuk prof....

Nabożeństwo żałobne za ofiary katastrofy w Smoleńsku (11.04.2010)

Nabożeństwo żałobne za ofiary katastrofy w Smoleńsku (11.04.2010)

Nabożeństwo żałobne za dusze tragicznie zmarłych w katastrofie pod Smoleńskiem.

Nabożeństwo żałobne za ofiary katastrofy w Smoleńsku (11.04.2010)

Nabożeństwo żałobne za ofiary katastrofy w Smoleńsku (11.04.2010)

Nabożeństwo żałobne za dusze tragicznie zmarłych w katastrofie pod Smoleńskiem.

Koncert muzyki cerkiewnej (29.05.2009)

Koncert muzyki cerkiewnej (29.05.2009)

Koncert chóru A Capella Leopolis w Naszej cerkwi.

Koncert muzyki cerkiewnej (29.05.2009)

Koncert muzyki cerkiewnej (29.05.2009)

Koncert chóru A Capella Leopolis w Naszej cerkwi.

Poświęcenie dzwonów (11.04.2008)

Poświęcenie dzwonów (11.04.2008)

Uroczyste poświęcenie dzwonów w Naszej cerkwi.

Poświęcenie dzwonów (11.04.2008)

Poświęcenie dzwonów (11.04.2008)

Uroczyste poświęcenie dzwonów w Naszej cerkwi.

logo parafii szczecin

Bułgakow i jego poglądy sofiologiczne

Drukuj
Adam Kondraciuk

ishs_nikaNaukę o świętej Sofii (Mądrości) Sergiusz Bułgakow po raz pierwszy przedstawia w książce „Swiet niewieczernij”. Święta Sofia zajmuje miejsce między Bogiem i światem, Stwórcą i stworzeniem; sama zaś Sofia nie jest ani jednym, ani drugim. Sofia wg ks. Sergiusza jest Bożą „Ideą”, przedmiotem miłości Boga, miłością miłości. Jednakże nie jest Ona tylko kochana, lecz sama kocha odwzajemniającą miłością. Miłości Sofii różni się znacznie od miłości Bożych Hipostaz. Jest Ona (Sofia) wg słów Bułgakowa:

"Jedynie przyjmującą, nie ma czego oddać, ona posiada jedynie to co otrzymała. Poprzez zaś oddanie siebie Bożej Miłości ona w sobie zaczyna wszystko. W tym sensie jest ona kobieca, przyjmująca, jest ona „Wieczną Kobiecością” i może być nazywana Bóstwem (nie w pogańskim sensie tego terminu). Jako przyjmująca swoją istotę od Ojca, ona jest stworzeniem i córą Bożą; jako poznającą Boży Logos i przez niego poznawana, ona jest Oblubienicą Syna (Pieśń nad pieśniami) i Oblubienicą Baranka (Nowy Testament, Apokalipsa); jako przyjmująca wylanie darów Ducha Świętego, ona jest Kościołem i zarazem staje się Matką Syna, który wcielił się przez zstąpienie Ducha Świętego na Marię, serce Kościoła i ono, czyli piękno, jest idealną duszą stworzenia. Wszystko to razem: Córa i Oblubienica, Oblubienica i Matka, trójjednia Dobra, Prawdy i Piękna, Święta Trójca w świecie, jest Bożą Sofią."[1].

Zobacz więcej

Palamizm, a tomizm

Drukuj
Adam Kondraciuk
Na podst. Paul Evdokimov "Prawosławie"

ishs_nikaHezychazm rozdziela bardzo wyraźnie Wschód i Zachód. Od Św. Jana Klimaka do Stethatosa i św. Symeona Nowego Teologa, wraz ze św. Grzegorzem Palamasem tradycja Hezychazmu głosi swe ostatnie słowo o przeznaczeniu człowieka w świetle teologii Ducha Świętego i energii Boskich. Hezychazm który uzyskał swój ośrodek na górze Atos, sięgał aż do początków monachizmu. Obok cenobitycznego ideału św. Bazylego i św. Teodora Studyty, zawsze istniała najstarsza i najbardziej podkreślana forma czystej kontemplacji i wewnętrznego milczenia anachoretów. Te dwie formy uzupełniają się, nie przeciwstawiając się i nie rywalizując ze sobą, gdyż są zgodne z jedynym typem mnicha i pochodzą z jednego źródła duchowości. Jednakże wielkie klasztory ze swym majątkiem i coraz bardziej złożoną działalnością społeczną prędzej czy później wykazują spadek mistycyzmu, który jedynie hezychaści pieczołowicie zachowują. Na tym właśnie polega znaczenie kontemplacyjnej odnowy, której dokonał na górze Atos Grzegorz Synaita. Chodzi przecież o jedyny cel wszelkiej kontemplacji, a jest nim integralność ducha (wg św. Grzegorza Palamasa, może być osiągnięty także w życiu małżeńskim).

Zobacz więcej

Prawosławne pojmowanie służby kobiety w świetle współczesnych kierunków ekumenicznych

Drukuj
Ks. Paweł Stefanowski

ishs_nikaWiek XX można by nazwać złotym wiekiem ekumenizmu, w nim bowiem narodziły się największe organizacje, zrzeszające kościoły chrześcijańskie w celu poszukiwania zrozumienia i pojednania. W wieku XX zmienia się również status społeczno-prawny kobiet pod wpływem zdecydowanych ruchów feministycznych. Do tego czasu dominował ideał patriarchalny, polegający na tym, iż mąż rządził, kobieta zaś winna była mu całkowite posłuszeństwo. Ostatecznie rola, jaką odegrały kobiety podczas Drugiej Wojny Światowej, umocniła ich pozycję społeczną. Od tego momentu bardzo często kobieta zajmuje się pracą, karierą, na drugim zaś miejscu stawiając rodzinę, miłość, czy też macierzyństwo. Coraz częściej kobiety wyemancypowane określają się mianem „niezależnych” i do takiej niezależności dążą. Potrzeba równości popycha je często do rywalizacji, jest to chęć dorównania czy też przewyższenia mężczyzn. Rywalizacja ta czyni kobietę agresywną i powoduje przejmowanie cech, typowych dla mężczyzn, a cały potencjał uczuciowy – prawdziwe bogactwo kobiety, zostaje odrzucony i w efekcie staje się powodem zatracenia jej prawdziwej natury.

Zobacz więcej

Aleksander Jelczaninow "Naprzeciw Chrystusowi. Z notatników prawosławnego księdza" (fragmenty)

Drukuj
Administrator

ishs_nikaSpośród wszystkich chrześcijańskich wyznań, żadne tak żywo nie odczuwa osobowego Chrystusa jak prawosławie. W protestantyzmie postać Chrystusa jest oddalona od wiernych i nie ma osobowego charakteru. W katolicyzmie jest on poza światem doczesnym i poza sercem ludzkim. Katoliccy święci stawiają Go sobie jako wzór, który pragną naśladować, upodobnić się do Niego, aż do wystąpienia stygmatów. Natomiast jedynie w prawosławiu nie tylko święty, ale każdy najzwyklejszy pobożny parafianin nosi Chrystusa w sobie, w swoim sercu.

Większość nierozwiązanych życiowych spraw, nieszczęść, duchowych kłopotów, o których słyszy się podczas spowiedzi, bierze się stąd, że ludzie żyją poza Cerkwią, zaś rozstrzygnięcia swoich problemów szukają w Cerkwi. I wcale nie pragną zmienić swego życia. Cerkiew nie może więc im pomóc, jest bezsilna. Przychodźcie do Cerkwi, bierzcie udział w Jej życiu, a wówczas i problemy rozwiążą się same.

Zobacz więcej

Św. Jan Kronsztadzki "Dziennik" (fragmenty)

Drukuj
Administrator

ishs_nikaŚw. Jan Kronsztadzki  (1828 – 1908) był jednym z najwybitniejszych prawosławnych duchownych.

Jeszcze za życia otaczała go opinia świętości z powodu wielu cudownych zdarzeń spowodowanych jego wstawiennictwem oraz dzięki drukowanemu na bieżąco i bardzo popularnemu dziennikowi, którego fragmenty poniżej zamieszczamy. Dziennik jest niepowtarzalnym dokumentem ludzkiej duchowej walki.

Zapiski o. Jana który niedawno został kanonizowany, stały się jego duchowym testamentem i odpowiedzią na najważniejsze pytanie:  jak żyć.

Zobacz więcej

Stronę wykonał: Siristru