01.jpg
logo parafii szczecin

Kopia Chełmskiej Ikony Bogurodzicy

ikona1 Chełmska Ikona Matki Bożej (Chołmskaja Ikona Bożijej Matieri) należy do najstarszych ikon Bogarodzicy. Jej losy są ściśle związane z historią Chełma, Chełmszczyzny i Podlasia. Zgodnie z tradycją została ona napisana przez ewangelistę Łukasza na płótnie, naklejonym na trzech deskach cyprysowych. Ikonę, podobnie jak wiele innych, w X w. Grecy przekazali jako dar księciu ruskiemu Włodzimierzowi po przyjęciu chrztu i poślubieniu cesarzówny Anny. Na przełomie X i XI w. umieszczono ją w nowowybudowanym soborze Matki Bożej w Chełmie.

W latach 1240-1241 na Ziemię Chełmską najechali Tatarzy. Obrońcy nie mogąc zbrojnie odeprzeć nieprzyjaciela, zwrócili śię z modlitwą do Bogarodzicy, zanieśli Jej Chełmską ikoną na mur miejski i postawili naprzeciw wojsk tatarskich. Góra, na której znajdowało się miasto, zdała się Tatarom wysoka nie do zdobycia. Ogarnął ich strach i odstąpili od natarcia. Dopiero jeden z kolejnych ataków Tatarów na Chełm w 1261 r. przyniósł miastu wielkie zniszczenia. Na lewym ramieniu Bogarodzicy na ikonie pojawiła się zadana szablą rana, a na prawej ręce znak od strzały.

Tradycja mówi, że świętokradcy, którzy tego dokonali oślepli, a twarze ich zostały na zawsze wykręcone grymasem. Przez wiele lat ikona znajdowała się pod ruinami miasta, po czym została odnaleziona i ponownie umieszczona w cerkwi. W 1596 r. przeszła w ręce unitów, w czasie powstania Chmielnickiego na krótko powróciła do prawosławnych, ale Król Jan Kazimierz ponownie ją odebrał. W 1765 r. katolickim zwyczajem została koronowana. W 1875 r. ikona powróciła na stałe do prawosławnych, lecz już w 1915 r. podczas wojny wywieziono ją w głąb Rosji, gdzie wszelki słuch o niej zaginął. Obecnie znajdująca się w chełmskiej cerkwi Jana Teologa Chełmska Ikona Bogarodzicy jest kopią oryginału i pochodzi z połowy XIX w. Umieszczona jest w ikonostasie nad ikoną Ostatniej Wieczerzy i opuszczana na anałoj podczas molebnów. Święto Chełmskiej Ikony Matki Bożej obchodzone jest 8/21 września.


Źródło: www.cerkiew.pl

























Stronę wykonał: Siristru